ماسینه زدیم وبی صدا باریدند از هرچه که دم زدیم آنها دیدند

بسم رب الشهدا والصدقین

ما مدعیان صف اول بودیم از آخر مجلس شهدا را چیدند

سالی نو است سالی نو تر از همیشه سالی با آدم های نو که شیک بودنشان با همه متفاوت است .

سالی است با سفری از جنس نور راهیان نور؛ سفری که قسمت شد تا باشیم تا بیاندیشیم تا نو بودن را تجربه کنیم .

نو شدنی از جنس شهدا نو شدنی از جنس فتح المبین و شلمچه وهویزه نو شدنی که خیلی وقت بود دلم میخواست .

خانه تکانی که سالها طلب میکردم؛

اما شهیدان زنده تر از همیشه،حرفهایی دارم برا گفتن،دلم تنگ است به وسعت تنگی این روزگار ،گفتنش شرمندگی است.

گفتنی که شاید دلتان بلرزد این روزها مولایم وسرورم حرف رفتن می زند،حرفی که بوی رفتن می دهد.

دلمان را به تنگ می آورد.

می دانم عیب از خودمان است .می دانم که تقصیر خودمان است .از شما می خواهم برای دل ما دعا کنید تا شجاعت ابوالفضلی پیدا کنیم تا نگذاریم علی روزگارمان آب در دلش تکان بخورد .

نگذاریم که بار دیگر کوچه ها شاهد حرمت شکنی مادرها شود .نگذاریم در خانه ای آتش بگیرد .

دعا کنید که خاک طلاییه وجودمان را طلا کند.طلایی از جنس معرفت شهیدان دعا کنید هویزه وجودمان را پر از غیرت کند .

دعا کنید سه راهی شهادت شجاعت ابوالفضلی برایمان هدیه کند .شهیدان دعا کنید شلمچه وجودمان را پر از ایمان به خدا کند دعا کنید ای شهیدان نهر خین وجودمان صاف وروان شود مانند آرامگاه های زیبای شما که روح را صیقل دهد .

دعا کنید تا روح مان آرام و قرار گیرد با حضور مولا وسرورمان امام زمان (عج) ودعا کنید برای آرزوی من که خداوند راه شهادت وسعادت شهادترا نصیبم کند می دانم خواسته ی بزرگی است اما به مدد شما دست یافتنی ست.فقط دستمان را بگیرد تاگم نشویم در کوچه پس کوچه های این دنیا .

راه نشانم دهید.راه نشانم دهید وراه نشانم دهید.

دلنوشته: خواهر بسیجی رسولی از زنجان